WELKOM    VVV   VRIENDEN VV NIEUWS vvv AGENDA vvv LINKS vvv CONTACT vvv FACEBOOKN
 
     
  NIEUWS  
kkkkkkkkkkkkkk    
  adjudant bd J.H. van Rijswijk overleden  
  geplaatst 8 april 2020  
     
  Van Rijswijk overleed 5 april 2020 na een langdurig ziekbed. (zijn ziekte was niet Corona gerelateerd)  
     
  Joop Van Rijswijk was dienstplichtige in Nederlands Indie  1948-1949  
  Hij gaf zich als vrijwilliger op voor Korea 1951-1953  
  Daarna werd hij beroepsmilitair en gaf hij- jarenlang les in Ede  
  Na het overlijden van zijn vrouw bleef hij nog een tijdje alleen wonen, waarna hij in 2015 koos voor een verblijf op Bronbeek.  
     
   
  Foto - veteraneninstituut  
     
     
  Ze noemden ons de '300% jungle fighters  
     
  Joop van Rijswijk werd geboren in Harderwijk in 1928. De vader van deze veteraan was een beroepsmilitair. Na de oorlog koos hij voor de militaire dienst. Zo vertrok hij eerst naar IndiŽ, waar hij werd gestationeerd op Tempuran. Daarna is hij op uitzending gegaan naar Korea, als de eerste lichting vanuit Nederland. Hij vertelt over zijn meest ingrijpende ervaring en dat is toch wel Hoengsong geweest in Korea, want het ene gevecht was nog niet afgelopen of ze werden alweer in gezet voor de volgende. Er was weinig tijd om na te denken over gesneuvelden. Hij wist niks van Korea toen hij daar naartoe ging. Inmiddels woont hij op Militair Tehuis Bronbeek en daar hebben ze respect voor hem. In zijn interview maakt hij nog een vergelijking tussen zijn uitzending naar IndiŽ en naar Korea.  
     
  Van Rijswijk:  
  De Amerikanen zagen het eerste Nederlandse Detachement Verenigde Naties (NDVN) in 1950 graag komen. Deze militairen waren voor een groot deel al gehard en geoefend door de inzet in voormalig Nederlands-IndiŽ. In een aantal hevige gevechten bewezen de Nederlanders hun reputatie door tot het uiterste stand te houden en grote moed te laten zien. Bijvoorbeeld op 12 februari 1951, toen Hoengsong overlopen werd door Chinezen. Veteraan Van Rijswijk zat middenin dit gevecht, waarbij uiteindelijk 17 Nederlandse doden en 39 gewonden vielen.  
     
  'Hoe ouder, hoe emotioneler je wordt. Daar heb ik wel last van,
zegt de 89-jarige IndiŽ- en Koreaveteraan Van Rijswijk terwijl hij zijn verhaal vertelt. Nog niet zo lang geleden bezocht hij Korea en constateerde dat de inzet van de NDVN zijn sporen heeft achter gelaten. “De Koreaanse bevolking is nog steeds heel erg dankbaar. Ik kan wel janken…”  (quote: tijdens interview was Van Rijswijk 89 jaar)
 
     
  Geen werk  
  Hij groeide op in een gezin van vijf kinderen. Na de oorlog werkt hij een jaar bij de kruidenier voordat hij in Arnhem opkwam bij de Prinses Irene Brigade. In 1948 vertrok Van Rijswijk als dienstplichtige naar IndonesiŽ, waar hij uiteindelijk twee jaar gediend heeft. Bij thuiskomst was er maar lastig werk te vinden, dus toen bleek dat Nederland ging bijdragen aan de strijd in Korea, solliciteerde Van Rijswijk naar een functie in de verbindingsdienst. Na een korte voorbereidingstijd vertrok hij met het eerste Nederlandse Detachement Verenigde Naties naar Korea. De temperatuur bij aankomst was een misrekening. Van Rijswijk:
Er lag al sneeuw daar, terwijl wij dachten dat we in een Middellandse zeeklimaat terecht zouden komen. We zagen ons al onder de palmen liggen, maar het vroor dat het kraakte. We hadden ook alleen zomerslaapzakken. Daar kun je geen min 20 mee dekken. Uiteindelijk hebben we dat opgelost met Hollandse deken. Dat was een uitkomst.
 
     
  Gaten vullen  
  Al snel hadden de Amerikanen in de gaten dat ze te maken hadden met goed geoefende strijders en werden al snel naar het front gestuurd. Het detachement werd gebruikt om allerlei gaten op te vullen en moest soms drie keer per dag een andere locatie innemen. “We werden als een gek ingezet”, zegt Van Rijswijk enigszins verontwaardigd.
We waren een soort brandweer. Op den duur voelden we ons misbruikt. Maar het moreel was goed. In een krantje van de Amerikanen werden we aangekondigd als de ‘300% jungle fighters’. Daar krijg je toch een morele optater van.
 
     
  We hadden ook een goed bataljon. Een heel goed bataljon! Ik had nog nooit zoiets meegemaakt. Dat was geweldig om mee te maken. De ontberingen braken ons niet. Daar moet je ook boven staan, want anders ben je het haasje. Na een gevecht duurt het een paar dagen voor je weer 300% bent, maar 100% waren we altijd.  
     
  Overval bij Hoengsong  
  In zijn boek over de Nederlandse inzet in Korea, benoemt Luitenant-Kolonel Schaafsma januari 1951 als ‘de vuurdoop’ van het NDVN en de maand februari als ‘de vuurproef’. De Amerikanen voerden in die periode, samen met de Roks (Republic of Korea Soldiers), de grootschalige operatie ‘Round up’ uit, maar werden teruggedrongen door een overmacht aan Chinezen. Een groot deel van het Nederlandse Detachement zat op dat moment in Hoengsong om de terugtrekkende militairen op te vangen en te dekken. “Het was een aardig stadje met boerderijtjes”, vertelt Van Rijswijk. “We zaten aan de rechterkant van een weggetje en hebben daar mortieren in stelling gezet. Aan de andere kant van de weg zat de stafcompagnie.” Afgezien van een enkel incident op die koude 12 februari, bleef het rustig in Hoengsong en zaten de Nederlandse militairen in afwachting van de opdracht voor de afmars.  
     
  Van Rijswijk:  
  We moesten het tot negen uur ’s avonds volhouden. De vijand heeft die hele dag de gelegenheid gehad om vanuit de bergen naar ons te kijken. We hadden een huisje van golfplaten gebouwd, met kachel en douche erin. Wij zaten in dat huisje te wachten tot het negen uur werd.
Even na negen uur hoorde Van Rijswijk opeens aan de overkant van de weg een mitrailleur knetteren. De post werd aangevallen door ongeveer 60 chinezen. De verwarring was groot. “Voor mij was dat het sein om uit dat huisje te gaan. Als vijand aanvalt, moet je niet daar zitten. Dan kun je niks meer doen. Niemand snapte hoe het zat. Wie was nou de vijand? Wie schiet op wie? Het was een chaos. Ik ging toen eerst kijken waar mijn rantsoen was, alleen was het eten in handen van de vijand gevallen. Dan denk ik bij m’n eigen: het eerste wat ik in vervolg opeet is die lekkere fruitcocktail. Het gebeurt mij geen tweede keer dat de chinezen mijn fruitcocktail opeten.”
Doordat de zon onder was gegaan, kreeg Van Rijswijk maar flarden van het gevecht mee.
 
     
  Je kon niet veel waarnemen. Alleen door het vuur, de vlammen, auto’s die in brand stonden, konden we wat zien. We begrepen wel dat de stafcompagnie zware klappen kreeg. Maar wij konden geen vuur uitbrengen, want anders schoten we op onze eigen mensen. Later hoorden we dat onder meer de detachementscommandant, de veldprediker en de korpsadministrateur in dat gevecht gesneuveld waren  
     
  Trots  
  Rond middernacht vertrokken de laatste Nederlanders uit Hoengsong, om te hergroeperen op het vliegveld van Wonju. De Amerikanen waren zeer tevreden. Het gros van hun troepen had zich kunnen terugtrekken. Het was typerend voor de Nederlandse inzet. Waar nodig haalden ze de kastanjes voor de Amerikanen uit het vuur. Van Rijswijk herinnert zich nog goed dat een hoge Amerikaanse ‘5-star’ generaal zijn waardering hiervoor uitsprak.
Die generaal zei: ‘I’m proud of you. The Netherlands is a little country, but a big nation’. Kijk als ze dat tegen je zeggen, dan zit je al aan 300%.
 
  (Dit interview komt van het Veteranen instituut)  
     
     
  Het verhaal van Koreaveteraan Van Rijswijk is in verkorte versie ook op video te zien en te horen in het Nationaal Militair Museum.  
  Ook was hij ťťn van de veteranen die terugkwam in de expositie van museum Bronbeek, 'Vrijheid, Verlangen en Kameraadschap'.  
  Deze expositie in 2018 werd geopend door MWO drager Marco Kroon, vandaar deze prachtige foto van beide  
     
   
  foto defensiefotograaf Heidie Mulder - aoo bd van Rijswijk en R-MWO Marco Kroon  
     
     
  Hoe kwam het dat Joop van Rijswijk en andere Nederlandse jongens in Korea belandden?  
     
  Het Koreaanse schiereiland waarop zich momenteel de twee Korea’s bevinden, werd in 1910 ingelijfd door Japan. De Japanners behandelden Korea vervolgens als een kolonie. De belangen van de Koreanen waren volkomen ondergeschikt aan de belangen van Japan.  
     
  Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Korea voor de Japanners van groot belang. Het Koreaans schiereiland werd gebruikt als oorlogsbasis en gedurende de oorlog werd de Koreaanse cultuur door de Japanners zwaar onderdrukt. De Koreaanse taal mocht in het openbaar bijvoorbeeld niet meer gesproken worden en daarnaast moesten de Koreanen Japanse namen aannemen.  
     
  Japan werd in 1945 verslagen door de geallieerden en Korea werd hierna opgesplitst in twee delen, een noordelijk deel dat door de Sovjet-Unie gecontroleerd werd en een zuidelijk deel dat door de Verenigde Staten werd beheerd. De splitsing zou eigenlijk tijdelijk zijn. Tijdens de Conferentie van CaÔro (1943) tussen Franklin Delano Roosevelt, Winston Churchill en de Chinese leider Tsjang Kai Tsjek was duidelijk gesproken over een verenigd en onafhankelijk Korea. Van een hereniging kwam het echter nooit.  
     
  In 1948 werd vervolgens in de Amerikaanse zone de zelfstandige Republiek Korea opgericht. Syngman Rhee werd de eerste president van de staat die bekend werd als Zuid-Korea. In het noorden werd datzelfde jaar de communistische Democratische Koreaanse Volksrepubliek (Noord-Korea) opgericht. Leider van deze staat werd Kim Il Sung. Noord- en Zuid-Korea waren geboren.  
     
  Op 25 juni 1950 vielen Noord-Koreaanse troepen in opdracht van de autoritaire leider Kim Il Sung het zuiden binnen. De premier van de communistische volksrepubliek wilde de twee Korea’s verenigen tot ťťn communistische staat. De troepen van Kim Il Sung boekten aanvankelijk grote successen. Het zuiden was duidelijk niet voorbereid op de aanval. Al op de eerste oorlogsdag nam de VN-Veiligheidsraad een resolutie aan waarin de aanval van het noorden sterk werd veroordeeld. Binnen enkele maanden wisten de Noord-Koreanen desondanks vrijwel het gehele Zuid-Koreaanse grondgebied in handen te krijgen. Ook de Zuid-Koreaanse hoofdstad Seoul werd bezet.  
     
  De Verenigde Naties besloten Zuid-Korea militair te steunen en zonden troepen naar het Koreaanse schiereiland. Behalve de Verenigde Staten maakten ook onder meer Canada, Frankrijk, Nederland, BelgiŽ en het Verenigd Koninkrijk deel uit van deze VN-troepenmacht. De Amerikaanse generaal Douglas MacArthur werd benoemd tot bevelhebber van de internationale troepenmacht.  
     
  lees dit artikel in zijn geheel op #Historiek-de Koreaanse oorlog  
     
     
   
  foto Geertje - Hubertus Kroller M  
     
  -◊- Film/interview Joop van Rijswijk zoals te zien in NMM  
  -◊- Expositie Vrijheid Verlangen en Kameraadschap jan 2018  
  -◊- History channel Documentaries HD Korean War Documentary BBC
     2015
 
     
 
   
 
foto Geertje - Roermond IndiŽ herdenking  
 
     
     
 
 
Stichting Vrienden van Bronbeek
Koninklijk Tehuis voor Oud-militairen en Museum KTOMM Bronbeek 
  
SVVB
 
 
SVVB