NIEUWS
 
'HARDERWIJK meer dan paling' - 25 november - excursie verslag van Bronbeek bewoner Jaap Brink
geplaatst 30 nov
 
Door op de foto's te klikken worden ze groter
 
25 november organiseerde Bronbeek bewoner de heer John van Heijst met Hella Dulfer, voor zijn medebewoners een tripje naar Harderwijk. De heer van Heijst was daar jarenlang gids.
 
Links op de foto, de gids die de Bronbekers rond leidde  de heer Koen Zoomer,  (opgeleid door de heer van Heijst)
 
 
foto's Geertje

Eén van de nieuwe generatie Bronbeekbewoners, de heer van Heijst heeft bewoners en vrijwilligsters van het KTOMM Bronbeek - Koninklijk Tehuis voor Oud Militairen en Museum Bronbeek - laten genieten van een stadswandeling in Harderwijk. Om 11.00 uur zat het hele gezelschap al aan de koffie in restaurant Monopole, met prachtig uitzicht op het Veluwemeer. De wind was met herfstvakantie en het weer was heiig, waardoor de horizon zich had verstopt en het verschil tussen hemel en aarde was verdwenen. Een contemplatief panorama.

Zij die dachten “wat kan er nou van zo’n oude vissersstad verteld worden?” kwamen bedrogen uit. Het werd een buitengewoon interessante cultuurhistorische dag! Men werd voorgesteld aan de heer Zoomer, een aimabel mens die zich met overgave van zijn taak als gids kweet. Het begon met een bezoek aan de Grote Kerk met een toren die nog hoger was geweest dan de toren van de Eusebiuskerk in Arnhem! Ja, het was zelfs de hoogste van heel Gelderland.

Doch precies op de plek waar op 25 oktober 2016 het Bronbeekgezelschap stond, stond eens die hoge toren, want die was in 1797 ingestort.

De woord ‘onderhoud’ was toen blijkbaar nog niet uitgevonden. Hoewel de fresco’s in de hoge gotische gewelven weer duidelijk zichtbaar waren, was het gevolg van de barbaarse Beeldenstorm van 1566 nog duidelijk zichtbaar. Uitgebreid werd over de rijke historie van dit gebedshuis verteld.

 John van Heijst : ...'De fresco’s zijn na de reformatie onder diverse kalklagen verdwenen. Tijdens de grote restauratie in de zestiger jaren van de vorige eeuw zijn ze weer gerehabiliteerd na restauratie van de gewelfvelden'.......

Elke zondag worden er nog twee erediensten in de kerk gehouden. Voor de heer van Heijst was het een thuiswedstrijd. Grappig was het samenspel hoe hij als gewezen gids van Harderwijk zijn collega en vriend de heer Zoomer, soms aanvulde of even verving.

Een openbaring was het bezoek aan het Voormalig Koloniaal Werfdepot. Via het monumentale ijzeren hek met wapens van Gelderland en Nederland en hoog in het midden de ‘koperen ploert’ treedt men vanuit een nogal nauwe straat een oase van rust, een hofje binnen.

Maar niet zoals vroeger werd het omringd door kleine huisjes van een liefdadigheidsinstelling voor bejaarden. Nee, de gebouwen waar van 1814 tot 1909 mensen uit verschillende landen van Europa zich meldden voor dienstneming in het KNIL - Koninklijk Nederlands Indisch Leger - zijn omgebouwd tot prachtige appartementen met opvallende balkons. Vroeger was het er altijd een luidruchtige bedoening; het werd zelfs denigrerend het afvalputje van Europa genoemd. Maar nu is het er heerlijk toeven, heel apart.

   
Soms werd een Bronbeker even afgeleid door het zien van iets ander moois......
   
Intussen was de lunchtijd geworden en al terug wandelend naar het gezellige restaurant Monopole werd ook veel verteld over opvallende gebouwen, zoals onder andere patriciërswoningen en grote koopmans- en burgemeestershuizen.
Merkwaardig waren de soms wel erg nauwe steegjes.
En dan de straatnamen. Je zult toch in de Hondegatstraat wonen. Doch uitleg waarom zo’n straat zo heet was geruststellend. 
 
De lunch was voortreffelijk, weer gezellig met z’n allen aan een lange tafel.
Maar het feest was daarmee nog niet afgelopen. Men ging weer en masse op pad.

 

Voor de dames en Alex werd het weer duwen en soms trekken. Maar ze deden het met plezier, want de inzittenden van de rolstoelen genoten ook met volle teugen. Via vreemde doorgangen en op sluipwegen lijkende passages en ook door winkels bevindt men zich plotseling weer in een opvallend rustige omgeving. Een enorm grote uitheemse boom maakt een overrompelende indruk. Maar bedjes met namen van vreemde planten maken duidelijk dat men zich in de Hortus Botanus bevindt, met uizicht op de vroegere Gelderse Academie. ‘Ritselen’ was daar toen ook al een niet onbekend verschijnsel. Had men de juiste connecties, dan was het niet een kwestie van het behalen, maar het verkrijgen van de bul. Het gebouw heet nu Catharinakapel. De Zweedse arts, plantkundige, zoöloog en geoloog Linnaus heeft er in 1735 ook nog gestudeerd. Vreemd, zijn borstbeeld staat hoog in de er naast staande toren….. achter tralies.

Vanwege de rolstoelen ging men letterlijk via de achterdeur het majestueuze oude Stadhuis binnen. In de prachtige raadzaal werd men uitgebreid geïnformeerd over de indeling, schilderijen van de Oranjes, schouw en de wanden met als behang bewerkt kalfsleer. Bij huwelijken wordt nog van de zaal gebruik gemaakt.
Al in 1231 kreeg Harderwijk stadsrechten. En dat lieten ze weten! Ook bij de Vispoort is nog een groot deel van de geweldig dikke muur intact, met - net als in Elburg - de er tegenaan-gebouwde erg kleine ‘muurhuisjes’.
Op de Vismarkt is ook veel te beleven.
De opvallende waterval kan men stoppen en dan ontstaat er zowaar een podium in een wat laag gebleven amfitheater.
En wil men eens exclusief dineren, dan kan dat bij het lieftallig ‘Nonnetje’. Achter een smetteloos wit voorgeveltje gaat een restaurant schuil met maar liefst twee sterren! Liefhebbers wel eerst reserveren.

 

Zo’n uitstapje onder leiding van een deskundige gids, brengt een leek wel tot andere gedachten. Al kreeg men bij de lunch wel het vertrouwde gevoel van dat engeltje op de tong vanwege die overheerlijke gefileerde paling, maar Harderwijk heeft wel véél meer te bieden dan alleen paling! Het is een prachtige stad met een grote historie.

Het was een bloeiende Hanzestad aan de Zuiderzee. Ook was het een florerende visserijstad. Nu is het een imponerende toeristenstad aan het Veluwemeer. In de binnenstad gaan de gezellige moderne terrasjes hand in hand met de fraaie oude gevels.

 
 
 

 

 
 
 
 
 
 

Op de foto rechts bedankt Hella Dulfer,(initiatiefneemster)  dhr Koen Zoomer voor de fantastische rondleiding.

 
 
 

 

Harderwijk een stad om te beminnen. Een vreugdebron voor alle zinnen.

Het afscheid van de enthousiaste gids was hartelijk. De terugreis was - voor hen die er oog voor hebben - een zegetocht. Aan beide zijden van de weg een kilometers lang levend schitterend schilderij van roerloos rustig weemoedig wachtende bomen en struiken, tot het laatste donker brons, vlammend rood of goudgeel gekleurde blad van hen naar beneden zou dwarrelen, om de alles bedekkende veelkleurige deken onder hen te vervolmaken.

 

Bij terugkomst op Bronbeek stond Paresto Peter de meute vriendelijk lachend op te wachten met een boerenkoolbuffet met alles d’r op en d’r an, zoals worst en dikke billie. Als dessert was er ruime keuze uit verschillend vers fruit en vele soorten toetjes.
Het enige wat een verbaasd en dankbaar mens na zo’n dag en ontvangst dan nog kan doen is denken: ‘Tel uw zegeningen één voor één’….... Lieve vrijwilligsters, beste Alex en organisatoren jullie waren weer geweldig!
D A N K heel veel D A N K !!!
 
Jaap Brink

&&&&&&&

 

-◊-Stichting Vrienden van Bronbeek - Harderwijk
-◊-Harderwijk garnizoensstad
-◊-Streek archief
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
Stichting Vrienden van Bronbeek
Koninklijk Tehuis voor Oud-militairen en Museum KTOMM Bronbeek 
     
mail: svvb@kpnmail.nl
                                                                    
SVVB
 
 
 @ SVVB