Nieuws 30 aug 2014
 
Interview  dochter, Joke Koks, met dhr. M. de Roode, Bronbeekbewoner en oud KNIL militair.
 
# Film dhr. M.de Roode geÔnterviewd door Twan Spierts ...
 
Maarten de Roode

Maarten de Roode is geboren op 29-05-1921 te Rotterdam en was de jongste van een gezin met 3 kinderen. Hij besloot op 19-jarige leeftijd naar IndiŽ te gaan. Verschillende beweegredenen waren hier voor verantwoordelijk. Onder andere de manier waarop er in de dertiger jaren voor ouderen gezorgd werd.

Al jong zag hij dat zijn altijd hardwerkende opa afhankelijk werd van familieleden die het dikwijls zelf ook niet breed hadden. Maarten had de hoop, met zijn vertrek naar IndiŽ, zijn kansen later op een gegarandeerd pensioen te kunnen waarborgen. Immers, dit was toch wat men aanbood vanuit defensie.

   
Naar IndiŽ
Op 20 maart 1940 vertrok de nog jonge Maarten per trein met een groep van 50 soldaten vanuit Rotterdam naar Genua (ItaliŽ ). Verder per schip de ms Johan van Oldenbarneveld vertrok de groep richting Nederlands IndiŽ.
 
(note: het Nederlandse leger was gezien de daden van de Duitsers in het voorjaar 1940 paraat en was gelegerd in de #Prins Hendrik kazerne in Nijmegen, de kazerne waar militairen van het KNIL werden opgeleid. Het KNIL werd daarom verplaatst naar Aalsmeer. Gezien het gevaar op zee voor de Nederlandse kust ging de groep van meneer de Roode eerst per trein naar Genua en daarna per schip naar  Nederlands IndiŽ  (#passagierslijst ms Johan van Oldenbarneveld - mrt Genua Batavia HET VADERLAND 28-3-1940, editie 2, blad 4]
 
Zij kwamen na een reis van ongeveer 5 weken aan in #Tandjoeng Priok, de haven van Batavia. Vanuit Batavia kwam Maarten als kanonnier terecht in Soerabaja en werd later doorgestuurd naar Tjmahi waar hij werd ingedeeld bij de vechtwagens als monteur. In Bandoeng volgde hij tegelijkertijd een opleiding voor telegrafist. Deze opleiding bestond uit 2 delen namelijk Genie en Luchtmacht.
 
Deel 2 kon hij niet afmaken in verband met de uitbraak van de oorlog met Japan. Vanuit Bandoeng kwam hij via Tjilatjap in Batavia terecht. Per boot werden veel krijgsgevangenen later doorgestuurd naar Singapore.

foto's Bronbeek

met staatssecr van Volksgezondheid Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner
 
De Birmaspoorweg
Na enige tijd te hebben doorgebracht in Singapore volgde afscheping richting Thailand waar Maarten te werk gesteld werd aan de Birma-Siam spoorweg. Maarten kwam via kamp Kinsayok (Khai Shai Yok) in kamp Rintin (Lhin Thin) terecht waar hij geruime tijd verbleef. Daarna volgden de kampen Kuie (Kui You), Kuichie en Hindato (Hin Dat). (#Japanse Krijgsgevangenkampen)
 
Na de capitulatie van Japan
Op het moment van de capitulatie van Japan was hij te werk gesteld in kamp Pratchai bij Ubon in het oosten van Thailand waar hij meewerkte bij de aanleg van een vliegveld voor de Japanners. Na enkele dagen in vrijheid rondgelopen te hebben in de stad Ubon is hij per trein weer in Nakom Pathon terecht gekomen. Daarna volgde zijn doorreis richting Bangkok. In de omgeving van Bangkok kwam hij terecht in Saraburi, een klein plaatsje (oud kampement ). Door het gebrek aan schepen voor verder vervoer moest hij daar enige tijd wachten. Hij was op dat moment al ernstig ziek door o.a. malaria en colitis.
 
In plaats van terug te gaan naar Holland, wat tot de mogelijkheden behoorde, is hij toch in IndiŽ gebleven. Uiteindelijk is hij met de MS. Valentijn meegevaren naar Makassar. Hier ontving hij de nodige medische verzorging en werd al gauw weer te werk gesteld in de binnenlanden als telegrafist en monteur. Maarten was niet volledig hersteld maar het werk bleek naar draagkracht op dat moment. Na een jaar werd hij overgeplaatst naar Palembang (Sumatra). Weer een jaar later volgde overplaatsing naar Bandoeng (Java). Zo heeft Maarten nog meerdere jaren gewerkt in IndiŽ.
 
Terug naar Holland
Uiteindelijk voer Maarten met een mailschip van de Rotterdamse Loyd genaamd de MS Sibajak, terug naar Holland. Begin juli 1949, na jaren van afwezigheid en vele ervaringen rijker, meerde het schip af aan de Loydkade in Rotterdam en was Maarten weer thuis. Maarten was inmiddels als brigadier werkzaam bij de luchtmacht en ging werken op vliegveld Gilze-Rijen. Hij was toentertijd ťťn van de weinige militairen met kennis van Amerikaanse vliegtuigen.
 
 
 

 

 

< Klik op de foto voor interview Twan Spierts met dhr  De Roode

 

 

 

 

 
Twan Spierts ook bekend van de film/docu:  Spoor van 100.000 doden.
Verhalen van Nederlandse krijgsgevangenen aan de Birma Siam Spoorlijn; voice-over Hans Goedkoop.
voor de film klik hier #NPO Documentaire Doc Extra:100.000 doden
  
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
Stichting Vrienden van Bronbeek
Koninklijk Tehuis voor Oud-militairen en Museum KTOMM Bronbeek    
  
 mail:  svvb@kpnmail.nl
                                                             
SVVB
 
 
 @ SVVB