NIEUWS
 
NL Doet, Bronbeek bewoners uitgenodigd op een zeer bijzondere locatie ........
geplaatst 20/29 mrt
 
 
M E T  A L L E  E G A R D S !   een verslag van Jaap Brink (Bronbeek bewoner) Foto's zijn van IGK Zwaluwenberg.
 
Wat was dat een fantastisch mooie dag, die vrijdag de twintigste maart 2015! Als vorst en als vriend werd men allerhartelijkst ontvangen in het zo prachtig gelegen huize ‘Zwaluwenberg’ bij Hilversum, het vroegere hoofdkwartier van Prins Bernhard. In de hal werd men verwelkomd door mevouw Natasja Bushoff, de rechterhand van Generaal-Inspecteur der Krijgsmacht B.H. Hoitink MSc. De gastheer stond lachend handen te schudden, alsof men elkaar al jaren kende. In de ruime ‘huiskamer’ – de Bernhardzaal – stond de koffie met gebak klaar en het werd een gezellige kumpulan.
 
De generaal vertelde over zijn boeiende, maar drukke taak als Inspecteur van alle krijgsmachtonderdelen in contact te blijven en een tweemaandelijks gesprek met de minister van Defensie. Ook werd er onder deskundige leiding een interessante lezing gegeven over het , versnipperde’ Goois Natuurreservaat dat door ecoducten en tunnels met elkaar wordt verbonden.
Hoe hij het voor elkaar kreeg is een raadsel, maar praatgrage oud stoottroeper Van de Water was in een geanimeerd gesprek verwikkeld met kolonel Ton Mastrigt, die hem trakteerde op een privétour. Vol trots vertelde hij onder anderen de badkamer van prins Bernhard te hebben gezien, met een badkuip op pootjes.
   

 
Origineel en spectaculair was de prachtige tocht door de bossen met een luxe bolderkar op luchtbanden, banken met rode kussens en grote ramen Op de bok een geüniformeerde koetsier die een prachtig driespan mende. Soms werd halt gehouden en uitgebreide informatie verstrekt over de historie van de omgeving. De damp kwam van de warmgelopen mooie paarden en de passagiers werden – ook al weer origineel – getrakteerd op een ijskoude ‘Schippersbitter’. Toen mevrouw Bushoff al rijdende in een wat moeilijke houding folders stond uit te delen, werd ze door een passagier op zijn knie gedrukt.
Zij vatte het gelukkig sportief op en bleef zelfs een poosje zitten. Maar dat neemt niet weg dat er mensen zijn, al bieden ze dan ook een (zit)plaats aan, hun eigen plaats niet weten. Die tocht had best nog langer mogen duren.
 
   
Bij terugkomst was er een ‘high tea’. Het zag er allemaal zo tongstrelend uit dat het meer deed denken aan een koud buffet.
Het afscheid was een mengeling van hartelijkheid en ontroering. Als men wilde danken voor de fantastische middag was het antwoord: “Nee nee, U wordt hartelijk bedankt dat U gekomen bent.” En dat was geen beleefdheidsfrase, de Generaal-Inspecteur meende wat hij zei. Trouwens de hele staf was eveneens uiterst vriendelijk en meelevend. Het duurde nogal even voor iedereen čn de rolstoelen een plaatsje hadden in de busjes , maar men bleef met z’n allen wachten om de opgetogen Bronbeekers vaarwel te wuiven. Wat een ervaring! Zo’n middag doet een mens - een veteraan - goed!
   
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
Stichting Vrienden van Bronbeek
Koninklijk Tehuis voor Oud-militairen en Museum KTOMM Bronbeek    
  
 mail:  svvb@kpnmail.nl
                                                           
SVVB
 
 
@ SVVB