NIEUWS

 
'Dansend Afscheid' 13 oktober 2016 -  geschreven door Bronbeekbewoner, Jaap Brink, foto's van Bronbeek- bewoner Jan de Roo
geplaatst 22 okt 2016
....Jaap Brink aan het woord......"De veteranenvriend generaal Hoitink kwam met zijn echtgenote, ondanks de drukke werkzaamheden, de dertiende oktober naar Bronbeek om van elke bewoner persoonlijk afscheid te nemen. In de Poorterszaal werd gepraat, gelachen en handen geschud. Het voelde alsof een goede kameraad je vaarwel kwam zeggen, mooi en ontroerend tegelijk. ... De klanken van Vera Linn ‘W’ll meet again’ vulden de hele zaal. Heel begrijpelijk....
 
 
D A N S E N D A F S C H E I D
 
Vreemd, donderdag 13 oktober 2016 heerste er op Bronbeek een gevoel van trots , blijheid en vereerd zijn. Maar vreemd was dat dat gevoel soms verdween en plaats maakte voor melancholie. Wat was er aan de hand?
Nou elk mens moet – of hij het leuk vindt of niet – eens stoppen met werken. In de militaire wereld heet dat FLO Functioneel-leeftijdsontslag.
 
En dat overkomt binnen enkele maanden ook de IGK Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht, Generaal B. Hoitink. Wie het voorrecht heeft gehad deze innemende persoonlijkheid en zijn echtgenote te ontmoeten kan daar alleen maar met trots en respect aan terugdenken. Schrijver dezes had het genoegen enkele malen gast te zijn op de Zwaluwenberg, aan de Utrechtseweg in Hilversum, de laatste maal als lid van de vermaarde Dansgroep ‘BronbeekBoys and Girls Happy Feet’. Het was een avond met de sfeer van ‘Der Kongress tanst’.
Maar toen was het 1814/1815. ‘Das gibt’s nur einmal, das kommt nie wieder’ werd er gezongen. Vraag het maar aan kolonel Dulfer, die was er bij. Maar op huize Bronbeek kwam die sfeer wl terug.
 
De veteranenvriend generaal Hoitink kwam met zijn echtgenote, ondanks de drukke werkzaamheden, de dertiende oktober naar Bronbeek om van elke bewoner persoonlijk afscheid te nemen.

In de Poorterszaal werd gepraat, gelachen en handen geschud. Het voelde alsof een goede kameraad je vaarwel kwam zeggen, mooi en ontroerend tegelijk. Vrolijk was het slot toen ze ‘s avonds mee gingen doen met de jongens en meisjes van happy feet. Alsof ze het al jaren hadden gedanst. Wat een inzicht, wat vlot van begrip.

Niet alleen de grondbeginselen en de te nemen passen, maar ook tempo en variaties werden overgenomen alsof het de gewoonste zaak van de wereld was. Van oprichtster en blijvend bezielend aanvoerster van de groep kolonel Dulfers onvermoeibare echtgenote Hella, kreeg de generaal uit de garderobe van de dansgroep een zwarte hoed.

Als afscheidscadeau bood de kolonel een schildje aan met het embleem van het KNIL en natuurlijk ook de coin die bij zoiets niet mag ontbreken. Het werd geen echt afscheid, De klanken van Vera Linn #‘We’ll Meet Again’ vulden de hele zaal..... Heel begrijpelijk...

 
Jaap Brink
 
-◊-Optreden van de Happy Feet Boys and Girls op de Zwaluwenburg voor de IGK Hoitink
 
 
 
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
Stichting Vrienden van Bronbeek
Koninklijk Tehuis voor Oud-militairen en Museum KTOMM Bronbeek 
     
mail: svvb@kpnmail.nl

 

SVVB
 
 
@ SVVB